De brigade

Na de rit vanuit Beirut aankomst bij het huis waar de brigade gevestigd was. Wellicht het beroemdste huis van Dutchbatt. Vermaard om zijn 2 badkamers waarvan een roze, met toilet, bidet en uiteraard een bad. Verder een woon- en werkkamer, een eetkamer, 3 slaapkamers een doka en een ruim bemeten keuken. Ook het ruim bemeten dak- en tevens zonneterras behoorde tot de luxe. Dat het een huis van stand was, bleek wel uit de cv platen aan de muren en de nodige leidingen die er al lagen. Helaas nog geen ketel dus ook geen cv. De boven etage was dus het komende 1/2 jaar ook mijn thuis. Voor een dubbele ploeg zoals tijdens de 1e week ietwat krap en onwennig, daarna meer ruimte en toch een thuis. Overigens vanaf het waterreservoir had je bij helder weer een schitterend panorama uitzicht over de omgeving en was zelfs de besneeuwde top van de berg Hermon goed zichtbaar.Een 360 graden vieuw (alleen in quicktime vieuwer)

 

Altijd bereikbaar van 's ochtends 07.00-24.00 via de radio. 's Nachts via de wacht van de ststverzcie wat gelukkig niet veel voor is gekomen. Na een oproep met de auto ter plaatse om het onderzoek in te stellen. Verveling was er dan ook niet. De totale sterkte bestond uit 9 man. 1 aoo brigadecdt, 1 ow,  2 wmr, 4 marI, 1 dpl.mar. Gemiddeld 2 a 3 man met verlof dus voor de blijvers nooit een vervelend moment. Werk- en rusttijden werden na behoefte geimproviseerd. De hele club stond rond 07.00 uur op, onbijten en aan de slag tot ...., net hoe het zo uitkwam. Gestreefd werd naar een gezamelijke lunch en warme maaltijd. De Charlie cie was een verhaal apart, van deze eenheid werden wanneer dat kon de meldingen "opgespaard" en dan meestal in 1 dag behandeld, zeker als het ging om zaken die niet direct handelen vereisten.

 

 

De 1e dag werd besteed aan het ophalen van de plunjezak,  en nog wat aanvullingen voor het komende 1/2 jaar, zoals  de Franse gevechtspakken en een regenpak.
Op de brigade werden de persoonlijke uitrustingsstukken zoals pistool, Uzi, bijbehorende munitie, scherfvest en helm uitgereikt.
Om de boel compleet te maken een UN legitimatie- en rijbewijs en als klap op de vuurpijl een legitimatiebewijs van de UNIFIL Dutch military police met een toch wel wat opmerkelijke tekst.

De woonkamer

Wat interieur foto's van de woonkamer, eetkamer en het beroemde en beruchte "Aladin" kacheltje. Bij aankomst was de brigade nog 3 Kl. kachels rijk, die goed warm werden, maar ook even zo hard stonken. Maar goed daar viel mee te leven. Dit ging zo door tot generaal Roos op bezoek kwam en hem de stank niet ontging. Op zijn bevel zouden onze stink kachels worden weggehaald en vervangen worden door 3 heaters. Zo gebeurde het ook. Groot was onze verbazing en verontwaardiging dat de 3 beloofde heaters slechts 3 "Aladin" kachels betrof. Hoogspringen, laagspringen het hielp alemaal niets meer, de 3 Kl. kachels waren we voor eens en altijd kwijt, bevel van de generaal zo werd er smuilend gefluisterd. Een nieuwe verwarmingswereld was ons deel, het stoken was altijd weer een avontuur, brand op de vloer, ontploffingen, deksels tegen het plafond, steekvlammen uit de bovenkant, verschroeide wenkbrauwen, snorren en baarden, stank, en gelukkig toch nog een beetje warmte op de vierkante meter.

De eetkamer

Hier kon net een langwerpige tafel staan met rondom 8 stoelen, die elk weer steunden tegen de achterliggende muur. Dit was niet onbelangrijk, daar de stoelen hun beste tijd wel gehad hadden en inelkaar dreigden te zakken anneer er geen steun van een muur was.

De keuken

De keuken, 's ochtends het domein om het ontbijt, veelal bestaand uit Brinta, klaar te maken, 's middags de lunch waar vaak een uitsmijter ham/kaas geserveerd werd. Dit alles werd door ons zelf bereid. Het avondeten afkomstig uit de keuken van de ststvercie. was na verloop van tijd wel heel erg voorspelbaar, gedurende de winter, 5 dagen kool, nasi, 5 dagen kool, macaroni, 5 dagen kool, spagetti, na de winterperiode werd de kool vervangen door gemengde sla. In de kool periode hebben wij ons ook wel eens vergrepen aan een gevechtsrantsoen, bruine bonen met spek. De soep en het nagerecht werden weer in eigen beheer bereid, wat elke dag weer een verrassing was. De ingredienten waren afkomstig uit de "honger" of zo u wilt voedselpaketten toegezonden door veronrustte echtgenotes, verloofdes, vriendinnen, ouders, schoonouders broers en zussen zwagers en schoonzussen. Kortom een ieder die je dierbaar was droeg zijn steentje bij in de voeding. Smac maakte dan ook standaard deel uit van deze paketten en dit artikel is dan ook op vele manieren als ingredient gebruikt.

De slaapkamer

De slaapkamer waar de mar I sliepen en mijn slaaphoekje. In het voorjaar en zomer een luchtig hoekje, in de winter was het een tochtige en natte bedoeling. Het hoekje was tevens het laagste punt van de kamer, dus het laat zich raden waar het regenwater stond. Toen niet echt een plek om met plezier te gaan slapen, wat je dus ook zolang mogelijk uitstelde om vervolgens toch al rillend in bed te kruipen.

De roze badkamer

Hier naar alle waarschijnlijkheid de beroemdste beruchtste en meest besproken kamer van in iedergeval Dutchbatt.

DE ROZE BADKAMER

Het maakte niet uit waar je kwam, maar met regelmaat was deze kamer toch weer het gespreksonderwerp. Voor zover mijn kennis strekt waren wij inderdaad het enige gebouw met  2 badkamers. Zeker in de winterdag na een "koude"rit was een bad gevuld met heet water een genot. Pech voor ons was dat in de andere badkamer geen warmstromend water aanwezig was.

De werkkamer

Hier gebeurde, al het administratieve werk. Ongevallen maakten eigenlijk een dagelijks gebeuren uit van de werk- zaamheden in Libanon. Met name in het winterseizoen waren de verkeersongevallen niet van de lucht als gevolg van de slechte weersomstandigheden en dito wegen. Verder de nodige schietincidenten al dan niet met schade, gewonden en soms dodelijke afloop, branden, diefstallen , wachtdelicten, meerdere mindere delicten en vernielingen te behandelen gehad. Verder werk met verlofgangerscontroles, drugs en (vuur)wapens. Schadeonderzoeken aan Libanese goederen, uitbetalen van claims, escortes van bezoekers, begeleiden van convooien, het escorteren van de kassier wanneer die geld voor het bataljon ging halen in Beirut, patrouilles door het gebied. Kortom een druk leventje. Van alles werd minimaal een rapportage opgemaakt maar meestal een proces-verbaal.  Betrof het schade aan Unifil property of Libanees eigendom dan volgde ook altijd een rapportage in het Engels.
Collega's rotatie november 82

Vlnr:
Mohamed Dakik, Joost de Bruin, Koos de Klerk, Jan Koops, Jaap Meijer, Jan Ooijevaar		 Collega's rotatie september 82

Stnd vlnr:
Peter v/d Grijn, Sybren Tilstra, Jan Koops (nov 82)
zittend Arie Klomp
Vlnr:

Jan Koops       Koos de Klerk          Jan Ooijevaar		 Collega's rotatie november 82 en maart 83

Stnd vlnr:
Jan Koops, Jos v/d Veer, Jan Wildenberg, Jan Ooijevaar, Martin Land
ztnd vlnr:
Joost de Bruin, Harry Rikkerink, Koos de Klerk, Jaap Meijer, Mohamed Dakik
Op zijn tijd ook beleefdheidsbezoeken aan de Libanese gendarmerie, en de MP eenheden van de ons flankerende bataljons. Hier was een groot verschil merkbaar. De Europese MP eenheden bestonden allemaal uit gekwalificeerd politiepersoneel, al dan niet tijdelijk onder de wapens geroepen. De Afrikaanse bataljons hanteerden een andere werving. Degene die de MP helm paste was MP.
Zo werd ook een beleefdheidsbezoek gebracht aan de MP van Sennbatt, naar ik meen samen met Arie Klomp. Koffie kenden zij niet, wel thee. Het water werd gekookt en een bosje blaadjes en takjes werd aan het kokende water in de theeketel toegevoegd. Door onze gastheren werd er ook opgekauwd. Wat toen volgde was volgens onze gastheren het theeritueel dat nodig was om de boze geesten angst aan te jagen. Voor zeker een 1/2 uur werd thee van de ene ketel in de andere ketel overgegoten. Eenmaal klaar hebben wij elk 2 koppen thee gedronken en voelden wij ons kort daarna alsof we teveel alcohol op hadden. Enkele jaren later deed qat zijn intrede in Nederland, dat qua uiterlijkheden veel overeenkomsten vertoonde met het bosje blaadjes en takjes in de Senegalese thee.

De Libanese collega's

De Libanese gendarmerie te Tibnin, waar we regelmatig contact mee hadden. Onnavolgbaar, wilden alles ruilen voor Nl uitrustings-stukken, zelfs eerder in beslag genomen hash. Waren ook niet te beroerd om een bouwstop op te leggen, al ging dat voor onze begrippen wel erg letterlijk. In onderhavig geval werd de illegale bouwer, letterlijk en figuurlijk een schot door de poten gegeven. Over het algemeen konden we wel stellen dat het zonder tussenkomst van Dutchbatt of Kmar niet zulke "helden" waren, zeker miet naar de lokale bevolking toe.

Libanese collega van de verkeerspolitie in Sidon en Tyre. Wat zij nu precies deden is mij nooit duidelijk geworden, ze stonden er altijd wel, maar regelden niets. Tijdens het passeren van een kolonne regelden wij het verkeer, daarna als het meestal een grote puinhoop werd op kruising of rotonde, na een passage van een kolonne  richting Beirut of weer terug, dan zag je hen even later voorbij rijden op hun motor of in hun jeep.

De Noorse collega's

Op bezoek bij de Noorse collega's dit naar aanleiding van een gemeenschappelijke verdovende middelen actie van Kmar, Lib. gendarmerie en de hondenbrigade van Norbatt.

De Noren waren aanwezig met een hondenpeloton bestaande uit, explosievenhonden, verdovende middelen honden en surveillancehonden. Omdat we de verdovende middelen honden al in actie hadden gezien werd een demonstratie met de surveillancehond verzorgd.

Deze honden werden veelal ingezet om infiltraties te voorkomen. Wanneer de hond lucht kreeg van mensen dan ging ze zitten, en de begeleider hoefde alleen maar over de snuit van de hond te kijken om te weten waar het subject zat. Daarna werd de hond gebruikt om het subject te "stellen", dit alles onder dekking van de patrouille.