2 WEKEN RECHERCHESCHOOL OCKMAR TE APELDOORN

Na de toewijzing tot plaatsing  in Libanon startte de opleiding met een verkorte recherchecursus bij de rechercheschool van het OCKmar te Apeldoorn. Niet alleen de collega's voor Libanon werden opgeleid maar ook de collega's die voor de MFO in de Sinai gingen werken maakten deel uit van de cursus groep. De cursus vond plaats ergens in september 1982.

Een van de lessen die mij duidelijk bijgebleven is, was een les over het zogenaamde "dievenpoeder" . Hierom lagen messen, pistolen en revolvers op een tafel. De instructeur was "te laat" in de les, dus voor een aantal van ons de uitgelezen kans om de messen, pistolen en revolvers vast te pakken uit elkaar te halen en te "gebruiken".

Dan na enige tijd kwam de instructeur binnen en stelt de voor de hand liggende vraag; "Wie heeft er met zijn vingers aan de wapens gezeten". Uiteraard geen antwoord uit de klas.

Al snel kwam de aap uit de mouw en werd ons verzocht eens naar onze handen te kijken. Tot verbazing en hilariteit zaten die dus vol met gekleurde spikkels en eenmaal onder de UV lamp was het echt "vuurwerk".  Dit alles veroorzaakt door het zogenaamde "dievenpoeder". Toch een bruikbare les, want een paar maanden later met succes zelf een "dievenval" gezet.

6 WEKEN 42 A & I CIE TE ASSEN

Dan vanaf oktober een detachering van 6 weken in Assen bij de 42 Administratie en Instructiecompagnie. Naar al gauw bleek was dit een vergaarbak van al het personeel dat organiek niet bij het 44 painfbat was ingedeeld. Zo ook eerst de legering, een grote slaapzaal waar iedereen geacht werd te slapen. Nadat er flink wat woorden aan vuil gemaakt werden, door de overige mar I, en kpl, alsnog een slaapplaats gekregen in het korporaalsgebouw. Dit had als voordeel slechts met 4 man op een kamer, 's ochtends geen reveille en vooral geen corvee. Tijdens de opleiding werd er aandacht besteed aan ondermeer NBC, ZHKH en de diverse lichte handvuurwapens, waarbij de schiethoudingen van de Kmar niet geheel overeen kwamen met die van de Kl. Verder bestond de opleiding uit een week op cursus bij de mijnen en springstoffen school te Schaik. Hier leerde je het vullen en legen van zandzakken, het prikken naar mijnen het wapenen en het ontwapenen van een AT mijn, dit alles "opgefleurd"  met een bloederige Amerikaanse film over mijnen, springmiddelen en boobytraps en hun gevolgen. Uiteraard stond het ISK te Harskamp ook op het programma. Wat mij daarvan bij is gebleven is het schieten vanaf affuit met de .50 mitrailleur en het LAW schieten.

Tot slot werd al het geleerde nog een keer in praktijk gebracht tijdens het zogenaamde "Unifil" bivak gehouden op het Balloerveld te Assen, waarbij volgens de instructeurs "van alles" te verwachten was. "Hoogte punt" tijdens dit bivak was een "echte" generaal in het roadblock, die dus niets met de oefening te maken had, maar een en ander nog wel kon waarderen.

Over Libanon zelf werd niet zo heel veel verteld, 3 voorlichtingsfilms, en een handvol boekjes vielen mij ten deel. Helaas gaven/geven de films geen reeel beeld van datgene wat er werkelijk speelde in Libanon. De films hadden/ hebben nog steeds een hoog toerisme gehalte in plaats van terrorisme als uitgangspunt. Mede door deze films en de publiciteit werd en wordt Libaon nog steeds ten onrechte door velen als een betaalde vakantie gezien

Ook een luitenant de Jong is mij bijgebleven die op een gegeven moment opgescheept zat met een schurftige zwerfhond en een blonde sergeant, waar ik de naam niet meer van weet, die altijd hevig schreeuwde maar het allemaal niet zo kwaad bedoelde.
De opleiding werd afgesloten met een ouderdag en een week verlof. Terugkeer werd verwacht op 16 november 1982.

16 november 1982, terug op de kazerne bij 42 A en I cie. Na de laatste administratieve handelingen, zoals het in ontvangst nemen van de broodnodige dollars en spuiten werd de avond doorgebracht in de filmzaal en kantine. Midden in de nacht appel en afmars richting Schiphol.